Verdroging is een groot probleem in Nederlandse natte natuurgebieden. Vooral in de gebieden op zandgrond die afhankelijk zijn van grondwater. De oorzaak ligt veelal buiten die natuurgebieden. Om dit probleem op te lossen is zicht op het hele watersysteem nodig, maar de verwevenheid van functies met tegengestelde belangen maken dit extra complex.
In het onderzoek ‘Hoe dichten we het doelgat?’ is een uniforme methodiek ontwikkeld van knelpunten, via ‘doelgaten’ naar oplossingen. Zo kan op een systematische wijze bepaald worden welk type hydrologische maatregelen waar en in welke mate nodig zijn om een verdroogd natuurgebied hydrologisch te herstellen, en hiermee klimaatrobuust en toekomstbestendig te maken.
Eva Schoonderwoerd, adviseur en onderzoeker Grondwaterbeheer bij Deltares, en Perry de Louw, Deltares, gaan in op de methodiek die een waardevol instrument kan zijn voor provincies, waterschappen en terreinbeheerders bij een integraal en duurzaam herstel van grondwaterafhankelijke natte natuurgebieden. De methode is toegepast op drie gebieden: de Dommelbeemden, de Mieden en het Buurserzand. Deze toets laat zien dat het doelgat per gebied sterk verschilt, evenals de effectiviteit van maatregelen.
Voor het Buurserzand, een gebied met een dun watervoerend pakket, zijn maatregelen in een smalle bufferzone al effectief. Terwijl in de Dommelbeemden juist ingrepen op een grote regionale schaal nodig zijn. In de Mieden is vooral het intern peilbeheer belangrijk.
Zo blijkt de methodiek nuttig om op een systematische wijze te bepalen welke type hydrologische maatregelen nodig zijn voor herstel van verdroogde natuurgebieden. Deze informatie kan gebruikt worden in gebiedsprocessen, om te komen tot maatregelen die nodig zijn voor hydrologisch herstel.
Lees meer over dit onderwerp:
Dit webinar is georganiseerd op donderdag 18 december 2025. De presentatie die tijdens het webinar zijn vertoond, de opname van het webinar, vind je hieronder.