De populatie van kieviten in Nederland neemt al twintig jaar drastisch af, vergelijkbaar met de afname van grutto. Dit komt voornamelijk door lage kuikenoverleving, beïnvloed door habitatkwaliteit, voedselbeschikbaarheid en predatie. In dit onderzoek is in zeven Nederlandse gebieden bekeken waarom kievitskuikens zo slecht overleven. De resultaten van deze studie laten zien dat kievitsgezinnen duidelijk plekken in het landschap selecteren met een relatief goede opgroeihabitat. Doorslaggevend lijken de aanwezigheid van voedsel voor de jonge kievitskuikens, namelijk kleine geleedpotigen die op de bodem leven, maar ook de bereikbaarheid daarvan in korte vegetatie. Eenmaal op een geschikte locatie, waren de gezinnen vrij stationair. Naarmate het broedseizoen vorderde, nam de beschikbaarheid van plekken met lage
vegetatie, hoge vochtigheid en aanwezigheid van veel kleine insecten af.