OBN-2015-199-BE
Beekherstel heeft op een aantal plekken in Nederland geleid tot een verbetering van de milieuomstandigheden. Desondanks blijft het resultaat biologisch gezien vaak achter omdat veel soorten een beperkt verspreidingsvermogen hebben en de verbeterde beken niet kunnen bereiken. Over de mogelijkheden en het mogelijk succes van herintroductie is nog weinig bekend. Daarom is in deze studie een generiek raamwerk opgesteld voor herintroducties. Dit raamwerk is onderbouwd met literatuur, laboratorium- en veldonderzoek en wordt geïllustreerd aan de hand van een casus: de mogelijkheden voor herintroductie van haften, steenvliegen en kokerjuffers in de Heelsumse beek op de zuidelijke Veluwe.
Het succes van een herintroductie is af te leiden aan de hand van drie fasen. Na het uitzetten van de dieren start de eerste fase: overlevingsfase. Hierin moeten de dieren het volwassen stadium bereiken en zich succesvol voortplanten. Lukt dit, dan gaat de volgende fase in: de opbouwfase, waarin de populatie binnen de beek gaat groeien. Dat is het moment waarop de herintroductie geslaagd is. Echt een groot succes is het wanneer de dieren zich over nabijgelegen beken gaan verspreiden: de expansiefase. Dit waarborgt het langdurig voortbestaan van de populatie.
