Deze studie onderzoekt de herstelbaarheid door middel van vernatting van verdroogde beekdaltrilvenen. Het doel is om te bepalen in hoeverre deze venen kunnen worden hersteld tot een staat die vergelijkbaar is met onverdroogde venen. Verschillende ecologische karakteristieken zijn gemeten, waaronder hydrologie, hydrochemie, samenstelling van de microbiële gemeenschap en de afbraak van organische verbindingen. Vergelijkingen tussen niet-ontwaterde, ontwaterde en vernatte venen laten zien dat herstelde venen de meeste overeenkomsten vertonen met onverdroogde venen, terwijl verdroogde venen significante afwijkingen vertonen. Dit geldt voor bijna alle metingen, met uitzondering van de afbraaksnelheden van organische stoffen, die waarschijnlijk zijn beïnvloed door droge omstandigheden tijdens de metingen. De bevindingen wijzen op het belang van zuurstofarme condities in natte venen, die bijdragen aan een lage afbraaksnelheid en de aanwezigheid van gespecialiseerde bacteriën. De resultaten benadrukken dat vernatting een effectieve strategie kan zijn voor het functioneel herstellen van verdroogde beekdaltrilvenen.
