Het wordt steeds duidelijker dat connectiviteit tussen deelsystemen belangrijk is voor het ecologisch functioneren van ecosystemen. Het beheer tussen deze deelsystemen is echter nog nauwelijks op elkaar afgestemd. In het OBN-project zijn deze interacties nader onderzocht. Hiervoor is aansluiting gezocht bij het project ‘herstel van Griend’ van
Natuurmonumenten, waarbij de effecten van de herstelmaatregelen op Griend, uitgevoerd in 2016,
zijn onderzocht. Het belangrijkste doel is het begrijpen van de ruimtelijke ecologische connectiviteit voor de functie van schoorwaleilanden en hun omliggende habitats, en daarnaast het ontwikkelen van beheeradviezen. Twee experimenten werden uitgevoerd: het connectiviteitsexperiment, dat de stabiliteit van Griend door het herstel van mossel- en zeegrasbedden onderzocht, en het vloedmerkexperiment, dat de rol van aangespoelde zaden in de vestiging van vegetatie bestudeerde.
Resultaten toonden aan dat de gebruikte kunstmatige substraten effectief zijn voor mosselvestiging maar verbetering vereisen voor langdurig herstel. Zeegrasvestiging was succesvol aan de beschutte noordzijde van het eiland. De bevindingen benadrukken dat schoorwaleilanden sterk verbonden zijn met hun omgeving en dat ecologische interacties cruciaal zijn voor hun stabiliteit en die van omliggende habitats. Toekomstige beheerstrategieën moeten deze ruimtelijke interacties integreren.
