Rapportnummer 2014/OBN196-DK
Schorren (Zuid-Nederland) of kwelders (Noord-Nederland) liggen op de overgang tussen zee en land, zijn begroeid met grassen en kruiden en vormen de hoogste zone van het intergetijdengebied. Ze overstromen regelmatig met zout water. In zowel de Zuidwestelijke Delta als in de Waddenzee heeft de pionierzone op veel plekken te maken met erosie en/of gebrek aan mogelijkheden om zich uit te breiden en staan de hogere kwelderzones onder druk door toenemende dominantie van zeekweek. De huidige vorm van beheer om de biodiversiteit te handhaven door middel van beweiding wordt niet overal als afdoende ervaren. Zo is het met beweiding bijvoorbeeld niet mogelijk sturing te geven aan processen in de pionierzone. Daarom wordt in dit rapport gezocht naar andere oplossingsrichtingen. Maar om goed te weten wat het resultaat zou moeten zijn, is er een bruikbaar referentiebeeld nodig om beheer en inrichting beter te kunnen sturen. In dit rapport wordt daarom eerst een referentiebeeld gepresenteerd en daarna maatregelen besproken. Met oog op het vergroten van diversiteit en systeembegrip, is afwisseling van beheer in de ruimte en continuïteit van beheer in de tijd de meest voor de hand liggende oplossing. Per gebied zou gestreefd moeten worden om een vorm van beheer langere tijd vol te houden en niet te veel tussen verschillende beheersmaatregelen te wisselen.
